interview lisanne van der wijden - deelnemer Rvdb development program

Lisanne van der Wijden (30) volgt het Rvdb development program omdat ze de stap wilde maken van adviseur naar businesspartner. Ze zit in een groep met tien heel verschillende hr-professionals die op hetzelfde punt in hun carrière staan. ‘Juist dat samen groeien, zowel persoonlijk als in het vak, heeft wat mij betreft grote meerwaarde. Dat je met elkaar in een veilige omgeving het geleerde kunt oefenen en kunt sparren over waar je in de praktijk tegenaan loopt, zal ik straks echt missen.’

Rvdb’s talent development coach en trainer Lianne Sol (36) heeft het Rvdb development program opgezet. Zij is voortdurend op zoek naar verbeterpunten voor de volgende groepen, en vraagt daarom aan Lisanne om terug te kijken op dit programma. 

 

Hoe ben je ertoe gekomen om het Rvdb development program te gaan volgen?

‘Bij mijn vorige werkgever heb ik vijf jaar als adviseur gewerkt, dat was een mooie praktische leerschool. Maar ik wilde de stap maken van adviseur naar businesspartner, een strategische rol hebben. Niet alleen de lopende zaken afhandelen, maar zelf inbrengen hoe hrm een bedrijf kan verbeteren, een steviger gesprekspartner zijn.Ik heb Personeelswetenschappen gestudeerd in Tilburg, dus de theoretische basis is er. Maar na een aantal jaren in de praktijk weet je dat je ook nog veel over jezelf moet leren, omdat je eigen persoon een belangrijk onderdeel is van het werk. Dus vraag je je af: hoe sta ik erin, wat houdt mij tegen in mijn ontwikkeling, wat kan ik verbeteren aan mijn gedrag en mijn houding? Bij mijn vorige werkgever zat een interimmer van Rvdb en die heeft me op dit programma gewezen. Mijn leidinggevende was heel positief en moedigde het aan. Tijdens het programma ben ik van baan gewisseld. Ook bij mijn nieuwe werkgever zijn ze er enthousiast over dat ik dit programma volg.’

 

Je bent bijna aan het einde van het programma. Wat heeft het je tot dusver gebracht?

‘Ik heb geleerd hoe ik effectiever kan zijn in mijn werk. Ik zat altijd erg op de inhoud, en benaderde mijn werk heel analytisch, waardoor ik te weinig aandacht gaf aan de andere facetten. Bijvoorbeeld: je kunt een team wel allerlei tools geven, maar als twee medewerkers het niet met elkaar kunnen vinden, dan helpen die tools niet en moet je eerst daarmee aan de slag. Ik heb geleerd meer te kijken naar zaken als: hoe zit het op die afdeling in de relaties? Zit de manager zelf wel goed in zijn vel? Daarmee samenhangend weet ik nu dat ik te perfectionistisch ben. Ik zoek altijd naar die ene ideale oplossing. Ik heb geleerd daar losser in te zijn en geen onrealistische verwachtingen hebben. Ik weet nu: er bestaat geen perfecte manier, maar wel een manier die het beste bij mijn talenten past.Bovendien vergroot het je netwerk. Daar kwam ik in eerste instantie niet voor, maar het is een waardevol ‘bijeffect’.

 

Je wilde ook een betere gesprekspartner worden. Hoe staat het daarmee?

‘Dat gaat de goede kant op, ik kan beter schakelen en naar de context van een gesprek kijken. Wat ik nu bijvoorbeeld ook besef, is dat er niet altijd een concreet resultaat moet volgen op een gesprek. Soms moet je echt alleen maar een goede gesprekspartner zijn.En je moet als businesspartner niet altijd ja en amen zeggen tegen de manager, maar de manager durven bevragen en hem durven uitleggen hoe zijn gedrag overkomt. Stel dat je de opdracht krijgt om het verzuim terug te brengen van 4% naar 3%, dan is het jouw taak als businesspartner om eerst te kijken waaróm het verzuim te hoog is en de vraag in zijn context plaatsen. Kortom: minder uitvoerend werken en het strategische gesprek durven voeren.’

 

Breng je het geleerde al in praktijk?

‘Dat is het mooie. Je krijgt tools tijdens de bijeenkomsten, en daar ga je mee aan de slag met de groep. Maar tussendoor ben je gewoon aan het werk, dus je bent er juist voortdurend praktisch mee bezig. Het mooiste vind ik het onderdeel intervisie. Daar breng je vragen over je eigen praktijk in, die vervolgens door de groep worden besproken. Daar heb ik ontzettend veel aan, die andere gezichtspunten. Soms denk je: verrek, daar heb ik echt nog nooit aan gedacht! Het leert je ook beter naar je eigen oordelen te kijken. Waarom denk ik eigenlijk dat een ander dit denkt of dat zal doen? En natuurlijk neem je dat weer mee naar je werk.’

 

Hoe vind je het om in een groep te leren?

‘Cursussen persoonlijk leiderschap kun je overal volgen. Juist dat je hier in een groep zit met mensen die op hetzelfde punt in hun carrière staan, biedt een grote meerwaarde. De groepsleden komen van heel verschillende bedrijven en hebben andere persoonlijkheden ‒ daar is natuurlijk ook wel verband tussen. Dat verbreedt je blikveld enorm. Die meerwaarde moet wel deels uit jezelf komen; je moet bereid zijn om te leren van je groepsleden en zelf ook iets kunnen en willen inbrengen.Het is niet altijd gemakkelijk. Er zijn heus wel tranen gevloeid. Zo bespreek je in kleinere groepjes je levensloop en dat gaat dan niet om dingen die je op je cv zet, maar om gebeurtenissen waardoor je op bepaalde gebieden belemmeringen in je ontwikkeling zou kunnen voelen. Het blijft beslist niet aan de oppervlakte. Je groeit samen, en daardoor groei je sneller. De sfeer is onderling heel constructief en er wordt trouwens ook veel gelachen.’

 

We doen er alles aan om een veilige context te bieden. Is dat gelukt?

‘Ja absoluut. Wat binnen de muren is besproken, blijft binnen de muren, en er worden van tevoren gedragsregels afgesproken die in feite heel normaal zijn. Zoals: laat elkaar altijd uitspreken, spreek met elkaar en niet over elkaar. Ik heb me geen moment belemmerd gevoeld en vind het echt fijn om in zo’n groep met elkaar te kunnen sparren en oefenen wat je geleerd hebt. Ik merkte al meteen dat het bijvoorbeeld niet erg wordt gevonden als je de verkeerde vraag stelt. Iedereen wil elkaar echt verder helpen.’

 

Hoe heb je de gesprekken ervaren tussen jou, je leidinggevende en de begeleider van Rvdb?

‘Die vond ik heel nuttig. Het laat commitment zien en brengt ook verdieping, want deze drie partijen staan er toch ieder anders in. De check-in halverwege is ook een stok achter de deur om de zaken op de agenda te krijgen.’

 

Wat had je graag anders gezien?

‘De business challenge, die onderdeel uitmaakt van het traject – een strategisch probleem uit de praktijk waarvoor je een oplossing moet zoeken ‒ nam wat mij betreft soms te veel tijd in beslag. Het was een te groot vraagstuk. Het ging om het COA en de vraag hoe zij moeten omgaan met de sterk fluctuerende vraag naar personeel, afhankelijk van het aantal asielzoekers. Dat probleem is vlak nadat wij ermee begonnen, gigantisch ingehaald door de werkelijkheid. Dat was niet te voorspellen natuurlijk, maar voor dit doel was de challenge te groot. Daarnaast had ik graag wat meer wil horen over verandermanagement. Hoe zet je mensen in beweging?’

 

Vind je het programma te lang?

‘Nee, het is voor mij juist helemaal goed. Op een gegeven moment is het klaar en moet je door. Maar ik ga het wel missen straks!